بچه بازی
ساعت ٦:۱٧ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٦ آذر ۱۳۸٦  

می زند بیرون و در را می کوبد٬ انقدر محکم که بسته نمی شود. موبایلش را از جیب شلوارش بيرون می آورد و شماره می گیرد.

-          " الو ... بايد ببينمت ... الان ... همين الان، می فهمی؟ " جمله ی آخر را داد می کشد و با صدای بلند می زند زير گريه.

-      " خفه شو ... فقط همين الان بيا ... کجا و کوفت ... همیشه کجا میای؟ ... آقا دربست؟ ... گفتم هيچی نگو ... پاشو راه بيفت ... من يه ربع ديگه می رسم. " و گوشی را پرت می کند کنارش روی صندلی. سرش را تکيه می دهد به پشتی صندلی و چشم هایش را می بندد. هر از گاهی فین فینی می کند.

***

-          " همين که گفتم. "

-          " یه کم منطقی باش پيشی خانوم. "

-          " پيشی خانوم و کوفت، پیشی خانوم و زهر مار! "

-          " خیله خب دیگه، شورشو در آوردی. هر چی من هیچی نمی گم این هی مزخرف می بافه. "

-          " من مزخرف می بافم یا تو آشغال؟ "

-          " دیگه داری کفرمو در میاری ها! "

-     " به جهنم ... مثلن کفرت در بیاد چی می شه؟ ... ها؟ چیه؟ می خوای بزنی؟ خوشم باشه، نمی دونستم دست بزن هم داری. اونم زدی تا حالا؟ یا حالا که من اخ شدم می خوای بزنیم؟ "

-          " خفه شو! "

***

-          " آره، خودش اعتراف کرد. "

-          " دیدی گفتم! "

-          " گفت الان شيش ماهه... منو بگو ... آخه آدم انقدر احمق؟ خر حرفاش شده بودم ... پیشی خانوم، فرشته ی نجات من، پری قصه ها "

-          " خب تو دوستش داشتی، واسه همین نفهمیده بودی. "

-     " آره، من خاک تو سر دوستش داشتم. تف ... تف ... یکی نیست بگه آخه کثافت، می خواستی با یکی دیگه رو هم بریزی اقلن یکی رو پیدا می کردی از من بهتر باشه. "

-          " بهتر از تو کجا پیدا می کرد؟ "

-          " بهتر از من؟ بگو ساده تر از من ... هالو تر از من ... الاغ تر از من ... "

-     " قربونت برم ... چرا انقدر به خودت بد و بیراه می گی؟ ولش کن. اصلن بهتر. حالا آزادی واسه خودت. این همه پسر تو دانشکده آرزو دارن تو یه نگاه بهشون بندازی. اون وقت تو گیر داده بودی به این مرتیکه ی آشغال. چی داشت آخه؟ "

-     " نمی فهمیدم، کور شده بودم، خرفت شده بودم. هی مامانم می گفتا! می گفت دوست پسر می خوای؟ خیله خب، بگرد یکی رو پیدا کن که در شأنت باشه. یکی همسن و سال خودت، تحصیل کرده، خانواده دار. هی می گفتم قول داده اگه من باهاش باشم درس بخونه. می گفت تو سی و دو سالگی؟ می گفتم آره، چیه مگه؟ د ... چیه مگه و کوفت! " و دوباره می زند زير گريه.

-          " دوباره بهت زنگ می زنم. "

***

از خواب می پرد: " چرا تا حالا به فکرم نرسیده بود؟ پدری ازت در بیارم ... "

***

-          " من امروز ماشین ببرم؟ "

-          " نه، لازمش دارم. "

-          " اه ... همه واسه بچه شون ماشین می خرن دانشگاه قبول می شه، اون وقت من باید واسه قراضه ی تو هی بهت التماس کنم. "

-          " اولن که درست صحبت کن، بعدشم گفتم لازمش دارم. "

-          " کی لازمش نداری؟ "

-          " نمی دونم. "

-          " دیدی؟ هی بهانه میاری، هی لج می کنی. بابا ... یه روز ماشین می خوام، جونتو که نمی خوام بگیرم. "

***

-          " قول داده بودی ... مجبوری. "

-          " من هیچ وقت مجبور نیستم کاری بکنم، اونم کاری که تو جوجه بگی. "

-          " اگه یه ذره مردونگی تو وجودت مونده سر قولت وایسا. "

-          " که چی بشه آخه؟ "

-          " چیزی نمی شه ... فقط یه ساعت با همیم، بعدشم وسایل همدیگه رو پس می دیم. "

-          " یه آژانس می گیرم وسایلت رو می فرستم دم خونه تون. "

-          " نه! قول دادی، بايد پاش وایسی. "

-          " بدم میاد از این بچه بازیا ... خیله خب، بیا جای همیشگی. "

-          " نه! قرارمون چیز دیگه ای بود، ویلای شما! "

-          " پس بقیه ی قرار هم یادت هست حتمن؟ ماشین شما! "

-          " ماشین آماده است. "

***

-          " بذار من بشینم پشت فرمون."

-          " بشین سر جات، حرفم نزن. "

-          " پر رو بازی در بیاری نمیام ها! "

-          " پر رو هم خودتی. ساکت شو دیگه. "

-          " چیکار می کنی دیوونه؟ "

-          " ها ها ... ترسیدی؟ حالا کجاشو دیدی؟ "

-          " ادا در نیار درست برو. "

-          " می خوام امروز جفتمونو بکشم. "

-          " هه هه ... خندیدم. "

-          " یک ... دو ... سه ... "

-          " نکن احمق! "

***

در ویلا را آرام پشت سرش می بندد و نفس عمیقی می کشد. ماشین را روشن می کند و آرام می رود که صدای چرخش چرخ ها روی سنگ ریزه ها دیر تر تمام شود. شیشه را پایین می کشد و سیگاری روشن می کند. حالا انگار هیچ کار دیگری در زندگی ندارد جز اینکه صدای چرخش چرخ ها را گوش دهد و باد بخورد.

هنوز به در ورودی باغ نرسیده که می ایستد. سیگار را گوشه ی لبش نگه می دارد و کاغذ و مدادی از کیفش پیدا می کند:

" نترس طفلکی. فکر هم نکن که معجزه شده! فقط یه کم قرص خواب بود."

و دنده عقب می گیرد.

 


کلمات کلیدی: