ستاره ی دنباله دار
ساعت ۱۱:۳۱ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱۱ دی ۱۳۸٦  

خونه تمیزه. غذا ها آماده اس. میز ها چیده شده. و ما٬ منتظر مهمون هامون٬ نشستیم موسیقی گوش می دیم. این جور موقع هاست که هر دو برای هزارمین بار متعجب و هیجان زده می شیم از این که کنار هم هستیم٬‌ توی خونه ی خودمون٬‌ قرار مهمون بیاد واسمون٬ و از همه مهم تر می تونیم آروم و بی دلهره همدیگه رو دوست داشته باشیم.

این جور موقع هاست که اسمش رو می ذاریم «لحظه های ناب». لحظه هایی که مثل گذشتن یه ستاره ی دنباله دار برای یه لحظه زندگی رو قشنگ می کنن.


کلمات کلیدی: